İnsanı kendine bağlayan;alev alev yakan bir şehir İZMİR.Kendine aşık,şımarık,nazlı bir genç bayan gibi.Davetkar ama ölçülü;samimi ama mesafeli;çelişkili ama tutarlı...
Kordon ise bu genç bayanın gerdanlığı gibidir.Tek sıra halinde dizilmiş inci gerdanlık...Kordona çıktığınız vakit zaman kavramı yok olur.Artık sadece saçınızı okşayan imbat ve kulağınıza şarkılar fısıldayan vapur düdüğü vardır.Zaman zaman rüzgar içinizi üşütsede pek önemsemezsiniz.Çünkü kordona kış hiç yakışmaz mevsim her zaman yazdır ve sizde bir yaz akşamındasınızdır.Körfezin tam ortasında durup iki yakayı da ışıl ışıl seyredersiniz.Rüzgarı içinize çekip,gözlerinizi kapattığınızda içinize garip bi huzur dolar.Unuttuğunuz bir sürü hatıra kafanıza üşüşür ve o an en sevdiğiniz insanı yanıbaşınızda hayal edersiniz.Keşke dersiniz o da burda olsa...Sonra bi anda silkinip devam edersiniz yolunuza.Eee ne de olsa burası İzmir ve burda hayat hiç durmaz.Siz hızlı hızlı yürürken kordon cafelerinden yükselen kahkaha sesleri de size eşlik eder.O davetkar kahkaha sesleri arasında sizinde adımlarınız yavaşlamıştır.Daha bi aheste,daha bi cilveli adımlarla yürümeye başlamışsınızdır.İşte o an anlarsınız ki bu şımarık kız sizi de kendine benzetmeye başlamıştır.İçinizden Sezen Aksunun İzmirin Kızları şarkısını söylersiniz.Bilirsiniz ki kordonda yürüyen her bayan içinden bu şarkıyı mırıldanmaktadır.Yüksek sesle duyulmasa da bu şarkının melodisi,sözleri her daim yaşatılmaktadır.Çünkü;Kordon yalnız bir yer ya da mekan adı değildir.Kordon İzmir'in can damarıdır.İzmir ise bir yaşam tarzıdır...
